May sandaling naniwala ako na ako ay mahal mo rin.
Ikaw ang nagbigay ng kakaibang liwanag na gumabay sa akin sa oras na ako ay malungkot. Ang liwanag na kumikislap sa oras ng aking pangangailangan. Tila ang iyong pagmamahal, pag-aaruga at paglalambing ay pampagana sa akin. Ipinadama mo sa akin ang pakiramdam ng isang umiibig at iniibig. Ipinadama mo sa akin ang totoong kahulugan ng pag-ibig — sa katunayan, isa itong hindi maipaliwanag na bagay.
Ngunit gaya ng isang panaginip, ako ay ginising ng boses ng kalikasan. Gaya ng araw, ang iyong pag-ibig ay napawi sa pagdating ng gabi. Unti-unti itong naglaho gaya ng mga bituin sa pagdating ng madaling-araw. Ginising ako sa katotohanan na tayo ay magkaibigan lamang.
Ang lahat ng mga tawanan at mga kalungkutan na parehas nating nadama ay bahagi na lamang ng ating nakaraan. Ngayong wala ka na, naiwan ako kasama ng mga alaala ng aking pagmamahal na hindi mo nadama, kasama ng matatamis na mga kasinungalingang hindi mo sinadya. Naiwan ako kasama ng espesyal na uri ng pagmamahal na ibinigay mo sa akin. Ang pagmamahal na nararapat lamang sa isang kaibigan. Pero ang pagmamahal na ito ay magpapatuloy magpasawalang-hanggan sa aking puso.
<mula sa tinig.com>
3 Comments
Sunday,September 7, 2008 at Sunpm30UTC +00:0020083830UTC07:
oooh..
itz related in my life
it makes me cry..
i lov it!
nice poem..
Thursday,February 5, 2009 at Thupm28UTC +00:0020093028UTC05:
itz related me 2,..
i realy love her so much but,..
she never feel the same,,
itz realy hurt,..
Friday,February 13, 2009 at Fripm28UTC +00:0020092228UTC13:
It’s natural! Part of the justice in love is acceptance and rejection, happiness and sadnes, etc. But don’t you worry, you’ll be fine soon! Someday, you’ll find someone who’ll love you! So, cheer up and be merry!